Rab-Rabb-ül âlemîn

07 Mayıs 2009 12 Yorum

Kur’ãn’da Allãh’ım, Allãh’ın, Allãh’ı, Allãh’lar gibi ifâdeler geçmemektedir. “Allãh” kelimesi neye (!?) işâret ediyor ise iyelik eki ve çoğul eki al(a)mamaktadır!

Fakat Kur’ãn’da Rabbim, Rabbin, Rabbi, Rabler gibi ifâdeler geçmektedir. “Rab” kelimesi neye işâret ediyor ise, iyelik eklerinin her birini ve de çoğul ekini alabilmektedir.

En genel anlamıyla “Rab”; “Sözünden dışarı çıkılamayan, yetiştirici, gözetici” anlamına gelmektedir. Kelimenin anlamı gereği, her birimin üzerinde söz sahibi olan Rabbi de farklı olabilecektir.

Yusuf’un zindan (!?) arkadaşı Rabbi’ne Şarap sıkmaktadır.

Birbirinden farklı özelliği olan Rabler mi hayırlıdır, yoksa Vahid ve Kahhãr olan Allãh mı?

Her birimin mânâ kompozisyonu veya daha güncel, somut (!) olarak tanımlamak gerekirse veritabanı, zihin içeriği farklı olduğundan, Rabbi de farklıdır. Kişinin Rabbi, zihin içeriğinin otomatik sonucu ve işlevidir.

Egonun ayrı bir varlığı olmadığından ego Rab olamaz; fakat egonun oluşmasını sağlayan Rabbidir.

Zihinde örneğin El-Halîm mânâsı, özelliği vardır, El-~Alîm vs. vardır ayrı ayrı özellikler olarak; ama Zihin içeriğinin (El-Halîm + El-Alîm + … vs.) otomatik sonucu (kişinin davranışları bu El-Halîm + El-Alîm + … vs. özellikler doğrultusunda işler) olduğundan/ayrı bir özellik olmadığından “Rabb” kelimesi “El” takısını almaz, Er-Rab denilmez. “Abd er-Rab olamaz.” Rab, ayrı bir mâna olmayıp tümel bir işlevdir.

Zihin içeriği ise genetikten gelen ve çevreden edinilen bilgidir. İçsel Farkındalık sahibi olmayan hiçbir varlık Zihin içeriğinin otomatik sonucunun ≈ Rabbi’nin dışında eylemler, düşünceler açığa çıkaramaz.

Rabbine tâbi olan dolayısıyla Özgür=Âbid, “Rabb’ul Âlemîn olan Allãh’a Kul” değildir. Abd ur-Rabb olmaz.

Rabb’ül Âlemîn, Rab’den farklıdır. Benzerlik işlevindedir. Elbette Rabb’ül Âlemîn ve Rab şeklinde iki ayrı yapı yoktur, fakat aynı varlığın bulunulan bilinç düzeyine göre zihin tarafından farklı algılanması söz konusudur.

Kelimeler kullanıldığı yere, kişiye, bilinç mertebesine göre ilişkili; ama farklı anlamlarla boyanabilir. ~İsa’nın Rabbi Allãh’a, bağımsızlığına; zindandaki Şarapçı’nın Rabbi bağımlılığına işâret eder. “Ahaden” farklıdır; Allãh’u AHAD farklıdır.

Allãh Rabb’ul Âlemîn’dir. Âlemîn, Rabbine/ mânâ bileşimine/ zihin içeriğine tâbi birimler değil, İlmin/İçsel Farkındalığın açığa çıktığı birimlerdir. Allãh İçsel Farkındalık sahibi birimlerin Rabbi’dir.

Âlemîn, Allãh’ın Kullarıdır. Şartlanmasızdır (“Subhan Allãh” derler), doğuştan getirdiği bileşim doğrultusunda değil, Evrensel Düşünebilen ahlâka sahiptirler. Evrensel düşünebilmek, Allãh’ı Rabb olarak kabul etmek, etrafın değil, O’nun ahlâkına boyanmaktır. Etraf değil, Evrensel olanın istikâmetinde eylemleri ortaya dökmektir.

Rabbine ârif olmak, zihin içeriği ve çıktılarının, “ben” dediğinin “sahte”, “geçici” bir bileşim olduğunun içsel farkındalığına ulaşıp, bu illüzyonu sonlandırmak ve etrafın-genetiğin oluşturduğu sahte/mecâz kimliğimizi değil, ilhamlarla oluşturulan “Gerçek Benliği” ortaya çıkarmaktır. Âlem olmaktır!

İlginizi çekebilecek diğer yazılar..

Dinde Dilsel TakıntılarArada bir toplumun ve zihnimizin gündemini meşgul eden bir konudur, “Allãh” kelimesi yerine Türkçe kökenli “Tanrı” sözcüğünün kullanılıp kullanılamayacağı. ...

Beyin ve ZikirZikir kelimesi sözlükte “anmak, hatırlamak” anlamlarına gelir. Anmak, hatırlamak (= Zikir) yüzeysel bir tanımlama ile bir nesneyi veya özneyi ...

Süleyman'ın CinleriSistemi OKU-mak olarak anlatılagelen olgu, Rasûl tarafından Şuûr boyutundaki idrakların/ kavramların, toplumun konuştuğu dildeki en yakın, çağının en moda ...

Bilinç - Şuûr ayrımıKelimelerin genel anlamları dışında öz(n)el kullanımları, fikir alışverişlerinde anlam çatışmasına neden olabilir. Kelimeler birer araç olduğundan, yazarlar, şairler bu ...